σχετικά

Γεννήθηκα στη Λαμία στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 60. Πολύ αργά για να είμαι ένα παιδί των λουλουδιών τότε και πολύ νωρίς για να είμαι ένα μπουμπούκι τώρα. Έζησα στα Λουτρά Υπάτης μέχρι που τελείωσα το Λύκειο και από τότε ζω στην Αθήνα. Έχω την αίσθηση ότι ο χρόνος σταμάτησε λίγο μετά την εφηβεία αν και ο καθρέφτης λέει άλλα. Οι συνθήκες που επικρατούν στη ζωή μου είναι εντελώς συνηθισμένες, αλλά δεν θάλεγα ότι είμαι η τυπική γυναίκα των forty something. Μπορώ για παράδειγμα να αλλάξω το motherboard, να συναρμολογήσω τον υπολογιστή μου και να τον στήσω με όποιο λειτουργικό διαλέξω, αλλά δεν μπορώ να καταφέρω να φτιάξω τα νύχια μου, να φορμάρω αξιοπρεπώς τα μαλλιά μου ή να διαλέξω ρούχα που να μου πάνε.

Έχω δύο γιούς (γυμνάσιο, δημοτικό) και ένα σύντροφο στα νήπια. Η κύρια ασχολία μου είναι το μεγάλωμά τους. Με την τεχνολογία ασχολήθηκα αρκετά μεγάλη, κάπου στο τέλος της τρίτης δεκαετίας της ζωής μου. Ως τότε σπούδαζα, (ξεκίνησα από ηλεκτρονικά και κατέληξα γεωπονική, άσχετα αν οι δουλειές που έκανα μετά ήταν όλες σχετικές με τη φωτογραφία), δούλευα, άκουγα μουσικές και παρατηρούσα τους ανθρώπους. Ο λόγος που έγινε η στροφή στην τεχνολογία, ήταν η γέννηση του πρώτου μου παιδιού και η απόφασή μου να σταματήσω τη δουλειά και να ασχοληθώ με το μεγάλωμά του. Έπρεπε λοιπόν να βρω μια εναλλακτική ασχολία για τις ώρες που δεν τάιζα, άλλαζα πάνες ή έφτιαχνα φρουτόκρεμες, μιας και τα πρωινάδικα ή τα περιοδικά μόδας δεν με γέμιζαν. Έτσι το επίδομα γέννας του ΙΚΑ έγινε υπολογιστής και τα ατελείωτα ξενύχτια με το μωρό μοιράζονταν ως εξής: το πόδι κουνούσε το καρότσι και τα χέρια ασχολούνταν με το πληκτρολόγιο.

Ο “έρωτας” με τους υπολογιστές ήταν κεραυνοβόλος μιας και είμαι άτομο “ψηφιακό”. Τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μου είναι 0 ή 1, ισχύουν ή όχι, είναι ή δεν είναι. Οι μέσες λύσεις είναι για τα αδιάφορα και όσα πρέπει απλά να “βολέψω”. Από τότε λοιπόν δεν σταμάτησα στιγμή να ψάχνω, να “πειράζω”, να “φτιάχνω” κι ας μην υπάρχει βλάβη και να παραμένω ένα n00b γεμάτο ενθουσιασμό και απορίες, ενώ παράλληλα έφτιαχνα μουσακά, πήγαινα σε παιδικά πάρτυ και έτρεχα να προλάβω το σχόλασμα του σχολείου. Όταν κάποια στιγμή προστέθηκε και το internet στη ζωή μου, άνοιξε ένα μαγικό παράθυρο στον κόσμο που δεν θέλησα και ούτε θέλω να το κλείσω ποτέ. Με ενδιαφέρει να μαθαίνω για τα λειτουργικά (windows, os x, linux), τα gadgets (mp3 players, κινητά, pda), το software, τα δίκτυα, το hardware και γενικά για ότι μου κεντρίσει το ενδιαφέρον. Για πέντε χρόνια, με το όνομα fog, ήμουν στην ομάδα διαχειριστών του techteam.

Όσο καιρό ασχολούμαι με τους υπολογιστές (από το 1997) πέρασαν από τα χέρια μου πολλά μηχανήματα και ακόμα περισσότερα λειτουργικά. Σήμερα έχω ένα macbook Core 2 Duo στα 2.4 GHz, 2 GB ram και 160 GB σκληρό που “φοράει” Leopard και Ubuntu και έναν desktop υπολογιστή που “φοράει” Ubuntu και έχω εγκαταστήσει και δοκιμάζω κατά καιρούς σε αυτό όλες τις μεγάλες διανομές και ένα σημαντικό αριθμό μικρότερων. Τον εξοπλισμό μου συμπληρώνουν τρεις εξωτερικοί δίσκοι. Ένας MyBook 320 GB, ένας LG 500 GB και ένας WD passport 500 GB.

Έχω αδυναμία στα gadgets και στη φωτογραφία. Ως τώρα έχω ένα ipod video 30 GB, ένα MobiBLU Cube2 2 GB, μια Olympus E-30 με 3 φακούς zuiko digital (14-54mm, 70-300mm και macro 50mm), μια Panasonic Lumix LX3 και ένα Samsung Omnia 2.

Δεν υπάρχουν πια:  Canon Powershot SX10 IS, Sony Cyber-Shot DSC-W7 , MSI Wind U100 μαύρο με 2 GB μνήμη, macmini ppc στα 1.4 GHz, 1 GB ram και 80 GΒ σκληρό που “φορούσε” Τiger και το HTC p3600.

Μου αρέσουν οι υπολογιστές, η αστρονομία, η φωτογραφία, το κλασσικό rock, το hard rock, το ανοιχτό λογισμικό, η λογοτεχνία, η επιστημονική φαντασία, τα δυνατά αμάξια, τα ταξίδια, οι άνθρωποι που κρατάνε το λόγο τους, οι διακοπές, το linux, το παστίτσιο, οι μακαρονάδες, τα πάθη και τα λάθη που γίνονται από δυνατά συναισθήματα, το περπάτημα στην εξοχή, το γλυκό κόκκινο κρασί, το ubuntu, η κβαντική προσέγγυση των πραγμάτων, αυτοί που δεν φοβούνται να κόψουν δεσμούς με το παρελθόν και βολέματα για να κάνουν καινούρια αρχή, τα γεμιστά, οι άνθρωποι που τα αισθήματά τους είναι αληθινά και διαρκούν, το ασύρματο internet, τα ολοκαίνουρια gadgets, να “σπάω” τις εγγυήσεις κάνοντας επιτυχημένα αυτό που δεν έπρεπε, η καλή παρέα και οι βραδινές διαδρομές με το αυτοκίνητο, χωρίς προορισμό, με βροχή και χαμηλή μουσική.

Δεν μου αρέσουν οι δουλειές του σπιτιού, η φέτα, οι άνθρωποι που μένουν στα “εύκολα” γιατί δεν τολμούν για κάτι παραπάνω και προσπαθούν να το κάνουν να φαίνεται σπουδαίο, αυτοί που αναμασάνε τις παλιές, τελειωμένες ιστορίες γιατί φοβούνται το καινούριο, το κλείσιμο του demonoid, τα μηνύματα λάθους στο compile όταν πλησιάζει να ξημερώσει, να αδειάζουν γρήγορα οι μπαταρίες των συσκευών μου, οι ανίκανοι σε απαιτητικές θέσεις, να πρέπει να σηκωθώ από τον υπολογιστή όταν πλησιάζω στη λύση προβλημάτων, όσοι θεωρούν ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, ειδικά αν ο σκοπός βολεύει μόνο τους ίδιους, που δεν μπορώ να φάω στο ρεστωράν στο τέλος του σύμπαντος, οι διακοπές της ADSL, όσοι προδίδουν την εμπιστοσύνη που τους δείχνουν χωρίς δισταγμό και το ότι δεν μπορώ να βρω τρόπο να βγάζω λεφτά κάνοντας αυτό που μου αρέσει.

Φοβάμαι τις φυσικές καταστροφές, τον πόλεμο, τα φίδια, το κενό και να μην πεθάνω μόνη και άστεγη.

Ελπίζω σε υγεία, ειρήνη, δυνατότητα διαβίωσης με αξιοπρέπεια, να ταξιδέψω και να κερδίσω κάποια στιγμή τον τίτλο της chixor.

“Απόλυτος” στόχος μου να πάρω τη δέκατη θέση στο Top ten geek girls από την Paris Hilton.

“Απόλυτο” όνειρο να δω από κοντά τα δαχτυλίδια του Κρόνου.

Αγαπημένες Ταινίες: Rumble Fish, Rebel Without a Cause, Taxi Driver, Streets of Fire, Reckless, The Wild One, Barfly, Easy Rider …μερικές από τα παλιά.

Αγαπημένοι Συγγραφείς: Tom Robbins, Douglas Adams, Isaac Asimov, Herman Hesse, Gabriel Garcia Marquez και πολλοί άλλοι.