Στα εφηβικά μου χρόνια, τα τρένα ασκούσαν μια παράξενη γοητεία πάνω μου. Καθισμένη τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια στη βεράντα του σπιτιού μου, ένα μοναχικό σπίτι στη μέση του Λαμιώτικου κάμπου, έβλεπα απέναντι στο βουνό Όθρυς τα φώτα τρένων που χάνονταν στις γαλαρίες και φανταζόμουν ότι ταξίδευα κι εγώ μαζί τους. Άλλες φορές ένιωθα κατάσκοπος της ζωής των επιβατών τους και έπλαθα ιστορίες. Αναρωτιόμουν ποια δράματα και ποιές χαρές έκρυβαν οι άνθρωποι που ταξίδευαν εκείνη τη στιγμή και πως θα ένιωθαν αν ήξεραν ότι τους “παρακολουθώ”. Συνέχεια…
Αρχείο Μήνα: Φεβρουάριος, 2008
Το βράδυ που μας έρχεται το περιμένω ανυπόμονα. Θα έχει από τις γνωστές βόλτες με το αυτοκίνητο και αφού αύριο δεν έχει πρωινό τρέξιμο θα είναι ακόμα πιο χαλαρά και ίσως πιο μακρινή. Τρελλένομαι να με απασχολούν “προβλήματα” όπως τι μουσική να προετοιμάσω και να ξεχνάω τα καθημερινά, σπαστικά τρεξίματα και τις πιο ζόρικες επιλογές. Αυτή τη στιγμή με απασχολεί η μουσική επένδυση. Τελεία. Θα έχει blues, αγαπημένα 80’s, απαλά κομμάτια από hard γκρουπάκια ή συλλογή από ταξιδιάρικες μουσικές; Συνέχεια…
Sober by Tool
κάηκε ups? 
νόμιζα δεν μασάνε από αυτά
)
Νέα Σχόλια