Comments on: Πετώντας με ακίνητα φτερά http://irenegr.com/2008/03/11/%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac/ I’m not anti-social; I’m just not user friendly Wed, 07 Jan 2009 02:32:32 +0000 http://wordpress.org/?v=2.7 hourly 1 By: fog http://irenegr.com/2008/03/11/%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac/comment-page-1/#comment-204 fog Tue, 11 Mar 2008 16:51:28 +0000 http://irenegr.wordpress.com/?p=210#comment-204 Ευχαριστώ. :D Ναι, είναι ιστορία από τα παιδικά (προς νεανικά μου) χρόνια. Ευχαριστώ. :D Ναι, είναι ιστορία από τα παιδικά (προς νεανικά μου) χρόνια.

]]> By: Mkbul http://irenegr.com/2008/03/11/%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac/comment-page-1/#comment-203 Mkbul Tue, 11 Mar 2008 16:04:50 +0000 http://irenegr.wordpress.com/?p=210#comment-203 Ωραίο blog. Μ' άρεσε πoλύ αυτό το κείμενο, τα παιδικά σου χρόνια, ε; :) Ωραίο blog. Μ’ άρεσε πoλύ αυτό το κείμενο, τα παιδικά σου χρόνια, ε; :)

]]> By: fog http://irenegr.com/2008/03/11/%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac/comment-page-1/#comment-202 fog Tue, 11 Mar 2008 13:59:17 +0000 http://irenegr.wordpress.com/?p=210#comment-202 * Μ' αυτά και μ' αυτά μου λείπουν ολόκληρα κομμάτια της ζωής μου. Και δεν είναι από το Αλτσχάιμερ :P ** Ούτε και γω μετανιώνω σε αυτό τον τομέα. Δεν ξέρω αν είναι διαστροφικό, αλλά αν κάποιος δεν μπορεί να αντέξει τα στραβά μου, δεν αξίζει ούτε τα καλά μου, αυτά τα δυο πάνε πακέτο. Ούτε διαμαρτύρομαι (πολύ) όταν είμαι αυτή που βασανίζεται. Αρκεί να υπάρχει λόγος, μεγάλος και σοβαρός και να μην είναι τσάμπα ή για ένα ψέμα. *** Αυτά με το φίλτρο λέω, στο τετράγωνο πακέτο. **** Και λίγο κράτησε :P Έχω εμμονές που κρατάνε χρόνια, πολλά χρόνια :shifty: ***** Αν έφευγε θα έριχνα. Ότι γυρνάει την πλάτη και το βάζει στα πόδια, δεν με νοιάζει, δεν αξίζει. Ότι μένει να με αντιμετωπίσει, κοιτάζοντάς με στα μάτια, με στέλνει και παραδίνομαι. Είναι πρόβλημα στο dna μου μάλλον, δεν υπάρχει θεραπεία. (και δε θέλω να υπάρξει) * Μ’ αυτά και μ’ αυτά μου λείπουν ολόκληρα κομμάτια της ζωής μου. Και δεν είναι από το Αλτσχάιμερ :P
** Ούτε και γω μετανιώνω σε αυτό τον τομέα. Δεν ξέρω αν είναι διαστροφικό, αλλά αν κάποιος δεν μπορεί να αντέξει τα στραβά μου, δεν αξίζει ούτε τα καλά μου, αυτά τα δυο πάνε πακέτο. Ούτε διαμαρτύρομαι (πολύ) όταν είμαι αυτή που βασανίζεται. Αρκεί να υπάρχει λόγος, μεγάλος και σοβαρός και να μην είναι τσάμπα ή για ένα ψέμα.

*** Αυτά με το φίλτρο λέω, στο τετράγωνο πακέτο.

**** Και λίγο κράτησε :P Έχω εμμονές που κρατάνε χρόνια, πολλά χρόνια :shifty:
***** Αν έφευγε θα έριχνα. Ότι γυρνάει την πλάτη και το βάζει στα πόδια, δεν με νοιάζει, δεν αξίζει. Ότι μένει να με αντιμετωπίσει, κοιτάζοντάς με στα μάτια, με στέλνει και παραδίνομαι. Είναι πρόβλημα στο dna μου μάλλον, δεν υπάρχει θεραπεία. (και δε θέλω να υπάρξει)

]]> By: homunculus http://irenegr.com/2008/03/11/%cf%80%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b1%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%b1-%cf%86%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac/comment-page-1/#comment-201 homunculus Tue, 11 Mar 2008 13:35:36 +0000 http://irenegr.wordpress.com/?p=210#comment-201 "Ότι νιώθω σαν αληθινό, είναι αληθινό. Έχει κανείς αντίρρηση;" Όχι καμία... Εγώ όμως δεν βλέπω όνειρα. Έχω την εντύπωση πως εγώ το κατάφερα αυτό αντιμετωπίζοντας διαφορετικά την όλη διαδικασία του ύπνου. Ακόμα και όταν -μια φορά στο τρίμηνο- βλέπω όνειρο, μετά από μερικές ώρες δεν θυμάμαι τίποτα. Ακριβώς το ίδιο και με τις αναμνήσεις στην "αληθινή" ζωή. Κρατώ ελάχιστα πράγματα... μόνο εκείνα που μπορούν τα κουνήσουν τα θεμέλια της στιβαρής κοσμοθεωρίας μου. "Δεν θυμάμαι να βασάνισα άνθρωπο που δεν τον αγαπούσα." Και εδώ τα ίδια... έχοντας φτάσει στα άκρα πάνω από 1-2 φορές. Έχω την εντύπωση πως άξιζε και ως τώρα όλα καλά. Οι άνθρωποι που με ξέρουν καταλαβαίνουν. Άλλοι περισσότερο άλλοι όχι και τόσο. Ακόμα όμως και να στραβώσει κάτι κάπου, δεν μετανοιώνω. "Έθνος και αργότερα Καρέλια, του πατέρα μου." Το έχω κάνει και εγώ μία φορά με αεροβόλο. Καρέλια Αγρινίου σκέτο καπνίζει και ο δικός μου πατέρας. Τότε όμως σημάδευα κάτι άλλα με φίλτρο. "Μέρες, βδομάδες ολόκληρες." Σιγά ρε John Rambo με τις εμμονές σου.. "Το γεράκι πέταξε μακριά. Δεν το ξανάδα στα μέρη μας." Εδώ με ξενέρωσες. Headshot!!! “Ότι νιώθω σαν αληθινό, είναι αληθινό. Έχει κανείς αντίρρηση;”
Όχι καμία… Εγώ όμως δεν βλέπω όνειρα. Έχω την εντύπωση πως εγώ το κατάφερα αυτό αντιμετωπίζοντας διαφορετικά την όλη διαδικασία του ύπνου. Ακόμα και όταν -μια φορά στο τρίμηνο- βλέπω όνειρο, μετά από μερικές ώρες δεν θυμάμαι τίποτα. Ακριβώς το ίδιο και με τις αναμνήσεις στην “αληθινή” ζωή. Κρατώ ελάχιστα πράγματα… μόνο εκείνα που μπορούν τα κουνήσουν τα θεμέλια της στιβαρής κοσμοθεωρίας μου.

“Δεν θυμάμαι να βασάνισα άνθρωπο που δεν τον αγαπούσα.”
Και εδώ τα ίδια… έχοντας φτάσει στα άκρα πάνω από 1-2 φορές.
Έχω την εντύπωση πως άξιζε και ως τώρα όλα καλά. Οι άνθρωποι που με ξέρουν καταλαβαίνουν. Άλλοι περισσότερο άλλοι όχι και τόσο. Ακόμα όμως και να στραβώσει κάτι κάπου, δεν μετανοιώνω.

“Έθνος και αργότερα Καρέλια, του πατέρα μου.”
Το έχω κάνει και εγώ μία φορά με αεροβόλο. Καρέλια Αγρινίου σκέτο καπνίζει και ο δικός μου πατέρας. Τότε όμως σημάδευα κάτι άλλα με φίλτρο.

“Μέρες, βδομάδες ολόκληρες.”
Σιγά ρε John Rambo με τις εμμονές σου..

“Το γεράκι πέταξε μακριά. Δεν το ξανάδα στα μέρη μας.”
Εδώ με ξενέρωσες. Headshot!!!

]]>