…καταλαβαίνω την έκπληξή σου. Εκεί που δεν ήξεÏ�ες καν ότι υπάÏ�χεις, ανακάλυψες ότι είσαι και αγαπημένο. Έτσι είναι η ζωή “καλό μου”. Γεμάτη εκπλήξεις. ΕυχάÏ�ιστες και δυσάÏ�εστες. ΉÏ�θε και για σένα η ÏŽÏ�α να τις δεις όλες μαζεμένες. Δεν ξέÏ�ω αν θα τα ξαναποÏ�με και γι αυτό είπα να σου δώσω μια γεÏ�ή δόση. Αν είσαι έτσι όπως νομίζω, θα σ’ αÏ�έσει, αν όχι, μποÏ�είς να την κάνεις διακÏ�ιτικά. Δεν θάχεις την αποκλειστικότητα σε αυτό αλλά δεν θάχεις οÏ�τε εμένα.

ΠέÏ�ασα από τις πιο παÏ�άξενες μέÏ�ες. Βγαίνοντας από αυτό το 4ήμεÏ�ο, γυÏ�νάω Ï€Ï�ος τα πίσω και δεν μποÏ�ÏŽ να καταλάβω πως γίνεται να βλέπω αυτό που “βλέπω”. Κάθε κατάσταση, κάθε συμβάν, μοιάζει να γεμίζει όλο το χÏ�όνο. Σα να συναίβει μόνο αυτό και τίποτα άλλο, άντε και ελάχιστα συμπληÏ�ώματα και γεμίσματα του χÏ�όνου. Από όποια γωνιά και να κοιτάξω, βλέπω άλλα. Όλα συνέβησαν και όλα τόσο πολÏ� όσο τα νιώθω. ΠαÏ�άλληλα σÏ�μπαντα ή απλά έγινα multithreading;

Θέλω να σου πω πως πέ�ασα και βλέπω μόνο κενό. Μια μαυ�ίλα να γεμίζει το χ�όνο, πεσιμιστικές σκέψεις, άσχημες αναμνήσεις, συναισθήματα που με πνίγουν. Σκέφτομαι να σου πω ότι οι ώ�ες κυλο�σαν με μένα να κοιτάω το κενό, να κουνάω το ποντίκι να διώξω το screensaver ή να χαζε�ω με απλανές βλέμμα το wallpaper κουνώντας αφη�ημένα το ποντίκι. Όλες τις μέ�ες και τις πε�ισσότε�ες ν�χτες.

Αλλάζω λίγο γωνία και θέλω να σου πω ότι αυτό το 4ήμε�ο έβλεπα συνέχεια ταινίες. Μέ�α και ν�χτα. Ότι ώ�α και να σκέφτομαι. Kαθιστή στο γ�αφείο και βλέπω επεισόδια από το Battlestar Galactica. Ξαπλωμένη στον καναπέ και βλέπω συνέχειες. Πίνω καφέ ξημε�ώματα και τελειώνω σεζόν. Ξαπλώνω εξαντλημένη και καθώς γυ�ίζω στο πλάι, φέ�νω την οθόνη έτσι, που να δω το τέλος της σει�άς.

Μια μικÏ�ή αλλαγή γωνίας ξανά και Ï€Ï�έπει να μην ξεχάσω να σου πω, οπωσδήποτε, ότι αυτές τις μέÏ�ες δεν έμεινα καθόλου σπίτι. ΤÏ�ιγÏ�Ï�ιζα συνεχώς. Από βόλτες καθώς έπεφτε το βÏ�άδυ στην πόλη, Ï€Ï�ωινό στην ΑκÏ�όπολη, για καφέ στο Θησείο, για καφέ στο ΜαÏ�αθώνα, για πεÏ�πάτημα στο Σχινιά, για φαγητό δίπλα στη θάλασσα. Δεν μαζεÏ�τηκα στιγμή μέσα. Ο καιÏ�ός είναι ανοιξιάτικος και έχω ανησυχίες. Θέλω νάÏ�θει το καλοκαίÏ�ι. Θέλω να φÏ�γω από την πόλη. ΠεÏ�πάτησα στην άμμο ξυπόλητη και μετά δεν ήθελα να βάλω τα αθλητικά. Όχι κοÏ�δόνια, ζήτω τα λουÏ�άκια. ΠέÏ�ασα από το μπαÏ�άκι που είναι πάνω στην άμμο, εκεί που πάω για μπάνιο. Δεν υπήÏ�χαν τα Ï„Ï�απεζάκια, τα ποτά ή το βÏ�εγμένο ηλιοβασίλεμα. Σε Ï„Ï�εις μήνες όμως… Ανυπομονώ.

Κάτι δεν σου λέω καλά. ΤώÏ�α που το σκέφτομαι ξέÏ�ω ότι ήμουν συνέχεια μέσα διαβάζοντας το “ΣÏ�μπαν που αγάπησα” και ανταλλάσοντας δεκάδες e-mail και μηνÏ�ματα. Από πειÏ�άγματα και links, μέχÏ�ι εξομολογήσεις και καυστικά σχόλια. Δεν γίνεται να έκανα τίποτα άλλο με τέτοιο όγκο μηνυμάτων.

Όχι, δεν μποÏ�εί. Αυτές τις μέÏ�ες βÏ�έθηκα με φίλους. Συνέχεια κάποιος ήταν σπίτι ή εγώ έξω με κόσμο. Με θυμάμαι να πίνω καφέδες, κÏ�ασιά, μπÏ�Ï�ες, να Ï„Ï�ώω φαγητά, πατατάκια, να γελάμε, να συζητάμε για τα συνέδÏ�ια των κομμάτων, για ονόματα κÏ�ατών, για την ξεφτίλα του κÏ�άτους, για τους υπολογιστές μου, για τα καλοκαίÏ�ια… Ήμουν συνέχεια με κόσμο.

Ο�τε έτσι ήταν. Αυτές τις μέ�ες έκανα δοκιμές. Το καλ�τε�ο φά�μακο ή έστω το καλ�τε�ο που μπο�ώ να έχω, όταν με πιάνουν οι ευαισθησίες μου, είναι δυνατές μουσικές και δοκιμές. Αυτές τις μέ�ες δοκίμασα FreeBSD 7, Pc-BSD 1.5, Foresight 2 με gnome 2.22 και φυσικά μια daily build Hardy. Είναι λοιπόν δυνατό να έκανα κάτι άλλο;

�αι, αυτές οι μέ�ες είχαν και διαπιστώσεις. Ανακάλυψα ότι πή�α 3-4 κιλά. Έσπασα το φ�άγμα των πενήντα κιλών. Όσοι με έβλεπαν ανήσυχα τους τελευταίους μήνες να κατεβαίνω επικίνδυνα, μου λένε ότι πια μοιάζω ξανά με γυναίκα και όχι με αγο�άκι. Εγώ πάλι ά�χισα να νιώθω σαν ντολμαδάκι και σκέφτομαι ότι π�έπει να ε�ωτευτώ επειγόντως για να μου κοπεί η ό�εξη.

Αγαπημένο μου ημε�ολόγιο κάτι δεν σου λέω καλά. Αυτές οι μέ�ες είχαν δώ�α. Μου χά�ισαν έναν εξωτε�ικό USB δίσκο 250GB, άσπ�ο και μικ�οσκοπικό, που πάει τέλεια με το λευκό μου Macbook. Έβαλα τις μουσικές μου μέσα και σιγά σιγά θα βάλω και ότι άλλο δεν θέλω να αποχω�ίζομαι.

Αυτές οι μέÏ�ες είχαν ξαφνιάσματα. ΞÏ�πνησα σήμεÏ�α το Ï€Ï�ωί και βÏ�ήκα μήνυμα που, οÏ�τε λίγο οÏ�τε πολÏ�, έλεγε πως έχω χώÏ�ο δικό μου, με έτοιμη εγκατάσταση wordpress. ΜποÏ�ÏŽ πια να παίξω με τα θέματα και τα plugins χωÏ�ίς πεÏ�ιοÏ�ισμοÏ�Ï‚ και να φτιάξω το blog μου όπως θέλω. Όταν έÏ�θει η ÏŽÏ�α της “μετακόμισης” θα πω πεÏ�ισσότεÏ�α.

Î�α μην ξεχάσω επίσης να σου πω ότι αυτές τις μέÏ�ες είχα Ï€Ï�οτάσεις. ΠÏ�οτάσεις για συνεÏ�γασίες, που δεν είναι ÏŽÏ�α ακόμα να σου πω σχετικά, Ï€Ï�οτάσεις για το τι να δω και Ï€Ï�οτάσεις για το τι να ακοÏ�σω. Ο hom μου Ï€Ï�ότεινε να αφήσω τις επιστημονικές φαντασίες, γιατί ποτέ δεν θα γίνω καλή πιλότος viper (ζηλεÏ�ει τις πτήσεις μου απλά) και να το Ï�ίξω στο Californication. Έβαλα το δισκάκι να παίζει, ο ήλιος έμπαινε από την μπαλκονόποÏ�τα, η διάθεση κάπως έφτιαξε, αλλά κάτι με έτÏ�ωγε. Με τον hom δεν συννενοηθήκαμε ποτέ, θα ήταν πεÏ�ίεÏ�γο να αÏ�χίζαμε Ï„ÏŽÏ�α. Ζήτησα διευκÏ�ίνηση και όντως… Καμμία σχέση με τους Red Hot Chilly Peppers η Ï€Ï�όταση.

ΚÏ�άτησα για το τέλος, αγαπητό μου ημεÏ�ολόγιο, το μουσικό κομμάτι που μοÏ�φτιαξε το σημεÏ�ινό Ï€Ï�ωινό, Ï€Ï�ιν πάÏ�ω τους δÏ�όμους. Με το που άνοιξα το e-mail του “άγνωστου F” και έκανα κλικ στο link, από τα Ï€Ï�ώτα δευτεÏ�όλεπτα, ήξεÏ�α ότι η μέÏ�α έφτιαξε …ανεπανόÏ�θωτα. Οι πιο νέοι πιθανόν να μην ξέÏ�ουν το αυθεντικό ώστε να έχουν μέτÏ�ο σÏ�γκÏ�ισης, αλλά όσοι ήξεÏ�αν το κομματάκι από τα νιάτα τους, θα καταλάβουν τι λέω.

Το ανεπανάληπτο …Ken Leeee

και η …έμπνευση