What’s on a geek woman’s mind

- Μόλις απέκτησα το πρώτο μωρό ζέβρας. Το γέννησε η μαμά του κοντά στο νερόλακκο, αλλά έζησε μόνο δέκα δευτερόλεπτα.
- Γιατί;
-Το έφαγε το λιοντάρι.

- Μα καλά, η μαμά του που ήταν;

-Κάπου εκεί γύρω, αλλά δεν φαίνονταν. Μούρχεται να κλάψω.

- Το λιοντάρι που βρέθηκε;

- Εγώ το έβαλα.

- Δεν τόξερες ότι το λιοντάρι θα έτρωγε τη μικρή ζέβρα;

- Τόξερα, αλλά έπρεπε να βάλω και λιοντάρια.

- Δεν μπορούσες να βάλεις ιπποπόταμους, ρινόκερους ή ελέφαντες;

- Όχι, σε αυτή την πίστα μόνο ζέβρες, φλαμίνγκο και λιοντάρια μπορώ να βάλω.

- Ε ας έβαζες φλαμίνγκο.

- Έχω γεμίσει τον τόπο φλαμίνγκο. Η λίμνη έχει γίνει ροζ.

- Ας έβαζες κι άλλα.

- Δεν γίνεται. Αν βάζω μόνο φλαμίνγκο, τελειώνει το παιχνίδι. Πρέπει να βάλω και λιοντάρια και πρέπει να βρω τρόπο να ζήσουν τα μωρά της ζέβρας. Μόνο τότε θα περάσω την πίστα και θα μπορώ να προχωρήσω. Τότε θα έχω κι άλλα ζώα και άλλες περιοχές. Μόνο αν ξεγελάσω τα λιοντάρια και μεγαλώσω τις ζέβρες μου θα μπορώ να συνεχίσω να παίζω.

- Ξέρεις μερικές φορές και μένα μου τρώνε τα μωρά μου και κάθομαι και χαζεύω τα φλαμίνγκο λυπημένη.

- Βρες τρόπο να μεγαλώσεις τις ζέβρες σου, έστω κι αν κάποιες σου τις τρώνε τα λιοντάρια. Μόνο έτσι πας παρακάτω, αλλιώς χαζεύεις τα φλαμίνγκο και περιμένεις να τελειώσει το παιχνίδι. Γρήγορα θα βαρεθείς.

Μαθήματα ζωής από ένα εννιάχρονο.

ΥΓ. Η μουσική επένδυση είναι από τους Jethro Tull και το Bungle In The Jungle.