Ο άνθρωπος συνηθίζει σχεδόν τα πάντα. Και με τον καιρό ξεχνάει. Που και που μπορεί να αναρωτιέται, μπορεί να νιώθει το κενό, αλλά συνηθίζει και μπορεί να αντέξει ένα ζόρικο ρυθμό για χρόνια.
Και μετά από δέκα χρόνια, μπορεί να έρθει η ώρα που μπορεί να πάει για καφέ χωρίς να χρειάζεται να το κανονίσει μέρες πριν. Μπορεί να βγει και να μην κοιτάει συνέχεια το κινητό. Μπορεί να πάει για ποτό ξαφνικά, να πιεί όσο θέλει και να γυρίσει όσο αργά θέλει. Και όταν έχεις περάσει τόσα χρόνια χωρίς να ορίζεις ούτε ένα λεπτό από τη μέρα σου, κάτι τέτοιες στιγμές τις απολαμβάνεις και τις εκτιμάς όσο τίποτα. Κάτι τέτοιες στιγμές, μετά από τόοοοοσα χρόνια, αισθάνεσαι απέραντη ευγνωμοσύνη για την αδερφή και τις ανηψιές.
Κάτι τέτοιες στιγμές, το βραδάκι που πέφτει στην πόλη, είναι μαγικό. Και αν η καρδιά σου ταξιδεύει μακριά, μοναδικό.
Edgar Broughton Band - Evening Over Rooftops
The air was thick like honey Looking from a room The room had open windows To let this springtime through Evening stood by watchin' At the side of summer's promise The flowers in her garden Were the envy of her friends
Sober by Tool
κάηκε ups? 
νόμιζα δεν μασάνε από αυτά
)
http://www.youtube.com/watch?v=a0NTy6bwF-k
μάνα με τους δυο σου γιούς και με το ενα ζαγάρι
ποσο κόπος μπορεί να είναι δυο αξιολάτρευτα μικρά παιδάκια
μάνες
τέτοια κάνεις, θα μεγαλώσουν και θα σε παρατήσουν στους δρόμους μόνη και έρημη
ούτε σύνδεση στο internet δεν θα σου δώσουν για τα γεράματα
Ειρήνη, κάποιος “jj” απεκάλεσε τον σύζυγο σου “ζαγάρι”
Νομίζω ότι δεν ασχολήθηκε καν
Το σκυλί αποκάλεσε ζαγάρι.
“Μάντη συμφορών” δεν έχω χειρότερο εφιάλτη από το να τριγυρνάω άστεγη, μόνη και έρημη, χωρίς καν μια δορυροτική σύνδεση.
Τι κατάλαβες τώρα που μου θύμησες τους χειρότερους εφιάλτες μου?
οι επόμενοι παπούδες και γιαγιάδες θα έχουν dsl broaband σύνδεση ,θα κάθονται στό μπαλκόνι τους με το laptop αγκαλιά ,θα φορμάρουν το pc τους μέσω remote και θα στήνουν εφαρμογές μέχρι να γίνουνε Upload απο τον Θεό..
Θέε μου τι με περιμένει…
Θεέ μου τι με περιμένει…
Εεεε… αποθήκευση σε κάποιο σκληρό?