Μου είπε για το παιχνίδι η koki στο φωναχτήρι. Μια ιδέα που ξεκίνησε από τα βάθη της σκοτεινής  blogόσφαιρας και καλό θα ήταν να παραμείνει εκεί. Αν κατάλαβα καλά, ο πλανήτης διψάει για 10+1 άγνωστες πληροφορίες για μένα. Πληροφορίες που θα αλλάξουν για πάντα τον κόσμο και γι αυτό δεν τις είχα κάνει γνωστές ως σήμερα.

1. Οι μουσικές μου προτιμήσεις ήταν πάντα “κάπως”. Όταν όμως ήμουν στο δημοτικό άκουγα αυτό γιατί μου άρεσε ο τραγουδιστής. Εκείνη την εποχή δεν βρέθηκε κανείς να με πυροβολήσει, με τη γνωστή συνέχεια.

2. Στο γυμνάσιο ήμουν οπαδός της Tottenham γιατί μου άρεσε το δεκάρι της τότε, ο Glen Hoddle. Με την ευκαιρία να πω ότι ήταν και φοβερός ποδοσφαιριστής. Από τότε είχα κριτήρια.

3. Πριν κάνα χρόνο βρήκα ένα μπλοκάκι από την εποχή που πρέπει να ήμουν 15-16 χρονών. Περιέγραφα  υπέροχα συναισθήματα για κάποιο άτομο, που όμως όσο και να έσπασα το κεφάλι μου, δεν μπόρεσα να θυμηθώ ποιός ήταν. Τότε προφανώς πίστευα ότι δεν χρειάζονταν να αναφέρω όνομα.

4. Αντέγραψα στο μάθημα της Φυσικής στις πανελλαδικές. Έγραψα τις εξισώσεις του Maxwell, που δεν είχα προλάβει να διαβάσω, πίσω από την ταυτότητα που είχαμε πάντα δίπλα μας την ώρα που γράφαμε. Το θέμα έπεσε, ο καθηγητής δεν γύρισε το πάσο από πίσω και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

5. Όταν ήμουν μικρή πίστευα ότι ήμουν υιοθετημένη. Παιδί φυσικά κάποιων πλούσιων και διάσημων. Ευτυχώς που δεν γίνονταν τότε τεστ DNA γιατί θα έτρεχα τους δικούς μου για εξετάσεις τσάμπα. Με το πέρασμα των χρόνων έγινα ίδια η μάνα μου, σε πιο ροκ έκδοση.

6. Αν και μου αρέσουν τα μικροαντικείμενα και ψάχνω συνέχεια για καινούρια, έχω στα κλειδιά μου το ίδιο μπρελόκ από το Λύκειο. Κλειδιά άλλαξα πολλές φορές, μπρελόκ όχι. Ένα απλό ανοιχτήρι για μπύρες σε ένα κρίκο.

7. Έπαθα σοκ όταν έμαθα ότι ο Barry White ήταν μαύρος. Τότε αποφάσισα ότι τα αυτονόητα για μας δεν είναι και νόμος της φύσης. Που και που την ξαναπατάω με στενοκεφαλιές, ακόμα αλλά μικρή είμαι, θα ανοίξουν οι ορίζοντές μου μεγαλώνοντας.

8. Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν το Ένα παιδί μετράει τα άστρα του Λουντέμη, το καλοκαίρι πριν πάω δημοτικό. Πατέρας προοδευτικός και πολύ προχωρημένο μυαλό για τον τόπο και το χρόνο και γω ανήσυχο πνεύμα από μικρή.

9. Το όνειρό μου ήταν να γίνω ή αστροναύτης ή νταλικιέρισσα. Το πρώτο ναυάγησε όταν ανακάλυψα ότι δεν μπορώ να μπω ούτε στη ρόδα του λούνα παρκ χωρίς να γίνω “χλωμό πρόσωπο” με τις γνωστές συνέπειες και το δεύτερο, όταν ανακάλυψα ότι μπορείς να κάνεις νυχτερινές βόλτες με αυτοκίνητο, χωρίς να κουβαλάς κατεψυγμένα ή μπρόκολα.

10. Σε κάποιο ταξίδι μου όταν ήμουν φοιτήτρια, με μαζέψαν στο τρένο και με αρχίσαν στις “ανακρίσεις” για το που πάω και τι κάνω και είχα χάσει τη μπάλα. Ώσπου ανακάλυψα ότι νόμιζαν πως τόχα σκάσει από το σπίτι μου. Χρειάστηκε να δείξω ταυτότητα και πάσο γιατί δεν πίστευαν ότι είμαι πάνω από δεκατεσσάρων χρονών.

10+1. Η μουσική ήταν, είναι και θα είναι σημαντική στη ζωή μου. Από αυτά που δεν γίνεται να συμβούν, θα ήθελα να παρακολουθήσω live τον Rory Gallagher και τους Led Zeppelin. Θεωρώ σαν το πιο καθηλωτική συναυλία που έχω δει τους Pink Floyd στο Ολυμπιακό στάδιο και όχι γιατί δεν ήμουν νηφάλια, που δεν ήμουν, αλλά γιατί ήταν κορυφαία εμπειρία.

Στο παιχνίδι συνέχεια μπορούν να δώσουν όλοι όσοι κατάφεραν να φτάσουν διαβάζοντας ως εδώ. Τους αξίζει.

Ειδικά όμως προσκαλώ τον stavrosg και τον Red, γνωστούς hardcore gamers της blogόσφαιρας.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Πέμπτη, 26 Ιούνιος 2008 στις 18:50 στην κατηγορία Παιχνίδια. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή trackback από το δικό σου site.