Διάβασα πριν λίγο το θέμα του Κώστα σχετικά με τα αγαπημένα του παιδικά και ζήλεψα. Άρχισα να σκέφτομαι τι έβλεπα, να προσπαθώ να θυμηθώ τίτλους και γενικά με έπιασε μια σούπερ νοσταλγία.

Πρέπει να ομολογήσω ότι δυσκολεύτηκα να θυμηθώ. Είναι που είμαι queen of the stone age, είναι που έπαθα ένα σοκ όταν ανακάλυψα ότι γεννιούνταν παιδιά και στη δεκαετία του 80, μπλόκαρα. Τελικά θυμήθηκα μερικά από τα πιο παλιά μου κολλήματα. Δεν θυμάμαι πότε έφτασαν στην ελληνική τηλεόραση, αλλά γενικά πρέπει να παίχτηκαν κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 70, άντε αρχές 80.

Η πιο παλιά μου ανάμνηση και το πρώτο μου κόλλημα ήταν το φοβερό Stingray. Σειρά με κούκλες, πρωτοπόρα στην εποχή της, ειδικά αν σκεφτεί κάποιος ότι γυρίστηκε το 1964.

Η επόμενη σειρά αποτελεί και αυτή θολή ανάμνηση. Lost in Space. Δεν θυμάμαι πολλά, ούτε πότε παίχτηκε Ελλάδα. Θυμάμαι όμως ακόμα έντονα, με πόση ανυπομονησία την περίμενα. Τα εφέ και το σενάριο σήμερα φαίνονται αστεία, αλλά τότε, για ένα κορίτσι που ήθελε να πετάξει μια μέρα στο διάστημα, ήταν ότι πιο κοντά στο όνειρο.

Η επόμενη σειρά είναι πιο καινούρια. Γυρισμένη από το 1975 ως το 1977, με πιο σύγχρονα εφέ και πιο “ρεαλιστικές” σκηνές, ήταν η αγαπημένη μου μεταξύ όλων. Δεν είχα χάσει ούτε ένα επεισόδιο και ήταν η πιο αγαπημένη μου σειρά ever. Κάθε φορά που ξεκινούσε, σκεφτόμουν πόσο μαγικά και φοβερά πράγματα θα συνέβαιναν τη μακρινή αυτή χρονολογία. Ήταν το μοναδικό  Space:1999.

OMG,  να γιατί τώρα μετράω μέρες για τον τελευταίο κύκλο του bsg. Είναι παλιά αρρώστια που απλά υποτροπίασε.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Saturday, 27 December 2008 στις 19:19 στην κατηγορία Geek Woman, Ταινίες. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή trackback από το δικό σου site.