Ήταν μια απαίσια μέρα αλλά είναι μια φανταστική βραδιά. Ησυχία, δέντρα, δροσιά και ένα υπέροχο φεγγάρι. Η μελωδία έρχονταν συχνά στο μυαλό μου αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ με τίποτα τον τίτλο. Χρόνια τώρα. Και ξαφνικά σήμερα το απόγευμα θυμήθηκα τίτλο, καλλιτέχνη και το βρήκα. Sailing for Greece… (συνέχεια…)

Με έσκισε το κεφάλι μου όλη μέρα. Η ημικρανία έκανε πάρτυ και το πάει για Woodstock. Ο μικρός μου αγόρασε msi wind και όλη μέρα δεν το άφησε από τα χέρια του. Έχει ξετρελλαθεί. Το κεφάλι εξακολουθεί να πονάει. Τραβάω ζόρια αλλά θα περάσουν. Είδα το παρακάτω και με ταξίδεψε στη συναυλία του 89. Άλλη μια μέρα πέρασε. (συνέχεια…)

Όσοι παθιάζονται με τις ετικέτες και τις ταμπέλες θα χαρακτήριζαν τους Camel σαν progressive rock μπάντα, το παίξιμο του Latimer κομψό, μελωδικό και συναισθηματικό και εμένα ανώμαλη που Σάββατο πρωί δε βρήκα κάτι πιο συναρπαστικό να κάνω. (συνέχεια…)

Πέρασα 2 μέρες κυριολεκτικά χωμένη μέσα σε ρυθμίσεις, θέματα, styles, έρευνα και μικρά ή μεγαλύτερα προβλήματα σχετικά με το βλογ μου. Ομολογώ ότι μου αρέσει περισσότερο να το πειράζω από όσο να γράφω σε αυτό. Επειδή όμως το συνεχές φτιάξιμο θα το χαλάσει σίγουρα, είπα να σταματήσω. Λέμε τώρα. (συνέχεια…)

Για το νέο video των Radiohead στο τραγούδι τους House of Cards, δεν χρησιμοποιήθηκαν κάμερες, μόνο lasers. Τη σκηνοθεσία έκανε ο James Frost και για τη λήψη του χρησιμοποίησε δύο νέες τεχνολογίες πολυμέσων με τα εξωτικά ονόματα: Geometric Informatics and Velodyne Lidar. Το video δεν έχει κάνει την εμφάνισή του ακόμα, αλλά όταν κυκλοφορήσει, εκτός από το γνωστό μέρος, θα βρίσκεται επίσημα εδώ. (συνέχεια…)

Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία και ξαφνικά, σε μια ιδιαίτερη στιγμή, άρχισε να παίζει το τραγούδι. Το μυαλό μου κόλλησε. Πρέπει να είχα αιώνες να το ακούσω αλλά από τις πρώτες νότες το θυμήθηκα όλο. (συνέχεια…)

Μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες και ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Απόψε τα θυμήθηκα μαζί. Ξημερώνει και ακόμα να έρθει η πραγματική βροχή να τα μαζέψει όλα. Όλους. Όλα. (συνέχεια…)

Με δυό λόγια: Πέρασα όλο το μεσημέρι και αρκετό από το απόγευμα, βλέποντας video τραγουδιών από ταινίες κινουμένων σχεδίων ή σειρές κόμικ, που μου άρεσαν κατά καιρούς. Για άλλη μια φορά το youtube ζωγράφισε. (συνέχεια…)

Love songs… όσα και να έχουμε ακούσει, ποτέ δεν είναι αρκετά. (συνέχεια…)

Έτσι, επειδή δεν έχω ιδιαίτερη διάθεση ή ίσως επειδή έχω χαλαρή διάθεση. Οι 50 δίσκοι που έχω ακούσει περισσότερες φορές, σύμφωνα με το last.fm. Είναι βραδάκι, είμαι κάτω από δέντρα, σχετική ησυχία, κάποιοι μακρινοί ήχοι από γαυγίσματα σκύλων και στο πολύ βάθος το βουητό της λεωφόρου. Ένα δροσερό αεράκι, οι νότες του Paradise Lost από Symphony X και η μαγεία του ασύρματου internet. (συνέχεια…)

Σχεδόν κάθε χρόνο τέτοια μέρα, για πάρα πολλά χρόνια, το θυμάμαι. Υπάρχει και δεν υπάρχει λόγος. Ήμουν τυχερή και τους είδα live πριν κάτι χρόνια στο Gagarin. Η τελευταία συναυλία που παρακολούθησα, αν θυμάμαι καλά. Ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα και ένα ακόμα πιο αγαπημένο τραγούδι. Από εκείνα τα “παλιά”.  (συνέχεια…)

 ’cause you’re mine mine mine (συνέχεια…)