Μου χάρισαν ένα κινητό. Είναι ένα μικρό και πολύ απλό τηλέφωνο. Κάποιος διαφωνεί για το μέγεθος, αλλά έτσι κι αλλιώς εκείνος διαφωνεί για όλα. Κάνει τα βασικά και τίποτα παραπάνω, δεν μπορώ καν να του βάλω δικούς μου ήχους. Η μόνη του “πολυτέλεια” είναι το ραδιόφωνο. Συνέχεια…
Αρχείο για την Κατηγορία 'Μουσική'
Θάθελα να πάω σε μια συναυλία. Με δυνατή μουσική, κόσμο, παλμό και ένταση. Να χαθώ μέσα σε μουσικές και δυνατά riffs και να μην έχω καμμία επαφή με τον πλανήτη. Όπως τότε που μελάνιασα το χέρι μου, χτυπώντας το στο ρυθμό του Woman from Tokyo και το ανακάλυψα μόνο όταν γύρισα σπίτι. Συνέχεια…
Σήμερα πέρασα από τη θλίψη και την απελπισία σε μεγάλη χαρά. Ανάμεσα, μια κρίση ημικρανίας. Είμαι μουδιασμένη και ελαφρά ζαλισμένη. Ξαφνικά όμως πολύ χαρούμενη. Ξέρω γιατί και μου αρέσει. Η επίσημη εξήγηση είναι παρενέργειες από τα δυνατά παυσίπονα. Την ανεπίσημη την κρατάω για μένα. Συνέχεια…
Η σκέψη ταξιδεύει πιο γρήγορα από το φως. Τι κρίμα να μην μπορεί να με πάρει μαζί της. No more words today, μόνο μουσική. Συνέχεια…
Όταν ακούω τις μουσικές που αγαπάω, τις μουσικές που με συνόδεψαν στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, οι εικόνες που σκέφτομαι είναι άχρονες. Πρόσωπα, μέρη, σκηνικά, όλα παγωμένα στο χρόνο. Είναι όλα όπως τότε που τα γνώρισα, όπως τότε που τα αγάπησα. Συνέχεια…
- Πες μου ένα λόγο για τον οποίο δε θάφευγες.
- Για κανένα, τρελός είσαι; Τόσα χρόνια το ονειρεύομαι. Από καιρό όλες οι κινήσεις είναι για να το κάνω και συ μου λες αν θάμενα; Με τίποτα και για κανέναν. Συνέχεια…
on a journey under the skin… Ποτέ δεν είπα όχι για ένα τέτοιο ταξίδι.
Νύσταζα πολύ. Από νωρίς. Λίγο πριν τις δώδεκα ήμουν σχεδόν κοιμισμένη, σχεδόν ξαπλωμένη και με τον υπολογιστή στα πόδια μου. Τα μάτια μου ήταν αδύνατο να μείνουν ανοιχτά και τα έκλεισα. Υπολογιστή και μάτια. Συνέχεια…
Δυό μέρες κόλαση. Ελπίζω μόνο να ξεμπέρδεψα. Ούτε να μιλήσω γι αυτό δε θέλω. Το καλό είναι ότι ανάμεσα στον πόνο, τουλάχιστον σήμερα, είχε διαστήματα που ένιωθα καλύτερα. Ελπίζω να μην ξαναπεράσω τέτοια ημικρανία. Συνέχεια…
Ήταν μια από τις σπάνιες φορές που δεν άκουσα μουσική όλη μέρα. Πριν λίγο πάτησα το “Play” για πρώτη φορά σήμερα. Με τις πρώτες νότες και χωρίς να σκεφτώ τίποτα άλλο, χωρίς να θέλω να γράψω για τίποτα άλλο, ήρθα να το “αφήσω” εδώ. Συνέχεια…
Οποιαδήποτε άλλη φορά θα χρησιμοποιούσα τα λόγια να εξηγήσω. Περισσότερο να πω για να “αρχειοθετήσω” τα πράματα και τις καταστάσεις στο μυαλό μου. Όχι αυτή τη φορά. Όχι όπως συνήθως. Όλες οι “μάχες” στη ζωή μου ήταν στα ίσια. Πρώτη φορά δεν μπορώ να πολεμήσω. Συνέχεια…
Έχω τις μαύρες μου. Ξέρω γιατί, ξέρω ότι θα περάσει, ξέρω ότι είναι όλα χωρίς σημασία και περαστικά. Το κυριότερο, ξέρω ότι μετά όλα αυτά θα φαντάζουν γελοία σχεδόν. Ε και; Δηλαδή τι; Πρέπει να πάω fast forward τη ζωή μου κάπου που θα ισχύουν όλα τα “σωστά” και “λογικά”; Δε νομίζω ότι θα μπορέσω ή μάλλον όπως μου βγαίνει… Δε σφάξανε babe. Συνέχεια…
Δεκάξι χρόνια. Δεν είναι και λίγα. Ούτε άσχημα ήταν. Ειδικά με το χαρακτήρα που έχω. Αλλά το λέει ο “άγραφος νόμος” της γυναικείας μοχθηρίας. “Στις χειρότερες τυχαίνουν τα καλύτερα”. Τώρα γιατί εμένα αυτό το “στις χειρότερες” ήταν σα να έλεγε “στις ξεχωριστές” και ήθελα να μπω οπωσδήποτε στην κατηγορία, είναι άλλο θέμα. Συνέχεια…
Οι βραδιές μυρίζουν άνοιξη. Ακολουθώντας μια ξαφνική παρόρμηση πήγα για περπάτημα καθώς έπεφτε το βράδυ. Πίστευα ότι θα είναι τρομαχτικά ή ίσως και επικίνδυνα. Δεν ήταν. Είχε όμορφα “σκοτεινά” χρώματα, τα φώτα της πόλης να λάμπουν από μακριά, έντονη μυρωδιά από τη θάλασσα και κύματα. Συνέχεια…
Αν μπορούσα να διαλέξω θα ήμουν χιλιόμετρα από δω. Ήχοι, μουσικές, κόσμος, χρώματα, μυρωδιές, ατμόσφαιρα γλεντιού. Αν μπορούσα να διαλέξω θα προτιμούσα ακόμα και ένα λευκό δωμάτιο. Δεν μπορώ όμως. Μια λύση θα ήταν να ήμουν σχεδόν μεθυσμένη. Δεν είμαι όμως. Είμαι αναγκασμένη να περπατάω ανάμεσα σε κόσμο που νιώθω να με ακουμπάει, να με σπρώχνει και ταυτόχρονα να είναι ένα σύμπαν μακριά ή μήπως είμαι εγώ ένα σύμπαν μακριά; Συνέχεια…
Sober by Tool
κάηκε ups? 
νόμιζα δεν μασάνε από αυτά
)
Νέα Σχόλια