Nov
29
2009
Τον τελευταίο καιρό δε γράφω συχνά. Ίσως γιατί σταμάτησα να εκφράζομαι με το πληκτρολόγιο και άρχισα να τα λέω μέσα μου. Χμ… μερικές φορές και αλλού. Σε πιο άγνωστους άγνωστους. Ίσως και με άλλους τρόπους. Τώρα όμως είμαι εδώ. Ας κάνω λοιπόν μια περίληψη ή ότι βγει. Continue reading
Oct
20
2009
Σε ένα πλανήτη μακριά από δω υπήρχε ένα διαμαντένιο βουνό ένα εκατομμύριο μέτρα ψηλό. Και όλοι ξέρουμε πόσο σκληρό είναι το διαμάντι. Continue reading
Jul
15
2009
Υπάρχουν μερικά ερωτήματα που αντέχουν στο χρόνο, κάποια άλλα που μας απασχολούν κατά καιρούς και κάμποσα που μας βασανίζουν σε προσωπικό επίπεδο. Μέσα σε όλα, υπάρχει και ένα διπλό ερώτημα που με κατατρώει από χθες. Continue reading
Jul
11
2009
Ξύπνησα στις 4 τα ξημερώματα με όλα τα συμπτώματα της ημικρανίας και τα πρώτα decibel του πόνου να χτυπάνε στο κεφάλι μου. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει περιθώριο για δισταγμούς. Θέλουμε το χάπι μας και το θέλουμε τώρα. Continue reading
Jul
7
2009
Και ξαφνικά, εκεί που νόμιζα ότι είχα κλείσει με αυτό το κεφάλαιο, ότι τα είχα βρει και μου έφταναν τα ταξίδια του μυαλού, ένιωσα ξανά την ανάγκη για το δρόμο. Την ανάγκη για αληθινά ταξίδια. Continue reading
Jul
4
2009
Η αντικοινωνικότητά μου μεγαλώνει. Άρχισα να γίνομαι επικίνδυνη για τους γύρω μου και γι αυτό με απομονώνω όλο και πιο πολύ. Οι ανοχές μου μηδενίστηκαν. Continue reading
Jun
23
2009
Η παραλία είναι ατελείωτη. Ακόμα και έτσι όμως, τα Σαββατοκύριακα είναι γεμάτη κόσμο. Ευτυχώς υπάρχουν οι καθημερινές. Ειδικά αργά το απόγευμα. Σχεδόν ιδιωτική. Continue reading
Jun
11
2009
Τέλος εποχής. Ακριβώς πάνω στην ώρα γιατί άρχισαν οι ζέστες. Ναι έχω ακούσει πως αποσύρουν αρχαία κλιματιστικά. Έχει και έκπτωση. Με το κόστος της εγκατάστασης ανεβαίνει πιο πάνω και από την τιμή προ έκπτωσης. Αθάνατε Έλληνα. Continue reading
May
10
2009
Για όλες τις “μαμάδες” που κατέστρεψαν περισσότερες ζωές από όσες η βόμβα. Οι υπόλοιπες δεν έχουν ανάγκη από τις αφιερώσεις μου. Τις έχουν γραμμένες και γι’ αυτό τις πάω με χίλια. Continue reading
May
8
2009
Ο χρόνος της αναμονής μετράει στο συνολικό απόθεμα χρόνου που διαθέτω. Ο περισσότερος χρόνος περνάει στην αναμονή και όχι στη στιγμή. Πού έχω το μυαλό μου; Continue reading