Αν ήταν δυνατόν ένας τέτοιος τίτλος να μην τραβούσε την προσοχή μου. Δεν είναι τόσο για το περιεχόμενο του άρθρου στο ZDNet. Κάποιες στατιστικές, κάποιες απόψεις και οι απαραίτητες προβλέψεις. Όχι γι’ αυτά. Εξάλλου οι γνώμες και τα συμπεράσματα είναι σαν τα blogs. Οι περισσότεροι από μας έχουμε μερικά και πολλές φορές με αντιφατικό περιεχόμενο ανάλογα σε ποιόν θέλουμε να πάμε κόντρα. Συνέχεια…
Αρχείο για την Κατηγορία 'Φευγάτα'
Μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες και ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Απόψε τα θυμήθηκα μαζί. Ξημερώνει και ακόμα να έρθει η πραγματική βροχή να τα μαζέψει όλα. Όλους. Όλα. Συνέχεια…
Νιώθω το κεφάλι μου ελαφρύ και ζεστό. Με τριγυρίζει ημικρανία και το μόνο που την κρατάει μακριά είναι το δυνατό παυσίπονο. Οι επόμενες ώρες θα δείξουν ποιός θα νικήσει. Για τώρα φαίνεται να κερδίζει η σουματριπτάνη αλλά έχω δει πιο σίγουρους αγώνες να χάνονται. Συνέχεια…
Με την ισορροπία δεν τα πάω καλά. Ούτε το σώμα, ούτε το μυαλό μου τα καταφέρνουν. Έχω κάποια σταθερά σημεία και μόνιμα κινούμαι περνώντας από αυτά, αλλά χωρίς να μπορέσω να μείνω εκεί. Όσο το κέντρο βάρους παραμένει μέσα σε συγκεκριμένες τροχιές, όλα πάνε καλά ή περίπου καλά. Συνέχεια…
Είναι μια από εκείνες της μέρες όπου γίνεται η επαλήθευση της επαλήθευσης του νόμου που λέει ότι αν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει με το χειρότερο τρόπο. Αν αρχίσω να γκρινιάζω δεν θα σταματάω με τίποτα. Και έτσι δεν αρχίζω γιατί όλα και όλοι μου φταίνε και είναι ώρα για καταστροφές. Συνέχεια…
Δε λέω, σε φάσεις απελπισίας, εκεί που ήθελα οπωσδήποτε από κάπου να πιαστώ, το σκέφτηκα και γω. Είναι αυτό που λένε “ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται”. Δεν το πιστεύω όμως. Θες δεν θες κάτι πολύ, το σύμπαν σε έχει γραμμένο. Συνέχεια…
Περασμένες τρεις. Δε θέλω να κοιμηθώ. Όσο περισσότερο κοιμούνται οι άνθρωποι γύρω μου, τόσο λιγότερο θέλω να κοιμηθώ εγώ. Το ξέρεις. Αν μπορούσα δεν θα κοιμόμουν ποτέ ξανά. Από αντίδραση, από πείσμα ή απλά για πρόκληση. Συνέχεια…
Μου χάρισαν ένα κινητό. Είναι ένα μικρό και πολύ απλό τηλέφωνο. Κάποιος διαφωνεί για το μέγεθος, αλλά έτσι κι αλλιώς εκείνος διαφωνεί για όλα. Κάνει τα βασικά και τίποτα παραπάνω, δεν μπορώ καν να του βάλω δικούς μου ήχους. Η μόνη του “πολυτέλεια” είναι το ραδιόφωνο. Συνέχεια…
Η σκέψη ταξιδεύει πιο γρήγορα από το φως. Τι κρίμα να μην μπορεί να με πάρει μαζί της. No more words today, μόνο μουσική. Συνέχεια…
Ξαφνικά δεν μου βγαίνει τίποτα. Είμαι όμως μέσα στην καλή χαρά. Περίεργο. Όσα πειράματα ή δοκιμές και να ξεκίνησα, κόλλησαν. Έχω βουτηχτεί ξανά μέσα σε νέες έννοιες και έρευνες και νιώθω σαν το Σκρούτζ μέσα στα δολλάρια. Μια ευτυχία. Αυτά βέβαια, όταν δεν είμαι εντελώς χαμένη σε μια υπέροχη αφηρημάδα. Μήπως είμαι άρρωστη γιατρέ μου; Συνέχεια…
Σήμερα νιώθω το χρόνο, την αίσθηση του καιρού, τα πράγματα που αλλάζουν, το βέλος που μόνο μπροστά πάει. Το νιώθω να σφυρίζει γύρω μου. Ξεκίνησα να γράφω. Για να το εξευμενίσω. Μερικές φορές το κοροϊδεύω, το ξεχνάω. Άλλες δεν είναι καθόλου έτσι. Όπως σήμερα. Δεν γίνεται να γράψω. Δεν θα ήμουν ειλικρινής. Έχω και γω τα όριά μου. Συνέχεια…
Μερικές φορές συμβαίνουν κάποια πράματα που μας κάνουν να νιώθουμε λες και ζούμε στη ζώνη του λυκόφωτος. Δεν έχω ιδιαίτερες υπεφυσικές ανησυχίες, ίσα ίσα, το αντίθετο. Το σύμπαν είναι χημεία, φυσική, μαθηματικά, πιθανότητες και χρόνος για μένα. Άντε και κάμποσο συναίσθημα σε ελάχιστες ποσότητες. Συνέχεια…
Έπρεπε να φύγω ξαφνικά το πρωί, μετά από ελάχιστες ώρες ύπνου. Η μέρα ήταν βροχερή, έκανε κρύο και ήταν σκοτεινά ακόμα. Τα πρώτα χιλιόμετρα μέσα στην πόλη, ήταν με μπερδεμένα συναισθήματα και νυσταγμένο μυαλό. Όσο ο δρόμος άνοιγε και ο λόγος του ταξιδιού παραμερίζονταν, τα χιλιόμετρα έφευγαν πιο γρήγορα και το πραγματικό ταξίδι άρχισε. Συνέχεια…
νόμιζα δεν μασάνε από αυτά
)

Νέα Σχόλια