Ο άνθρωπος συνηθίζει σχεδόν τα πάντα. Και με τον καιρό ξεχνάει. Που και που μπορεί να αναρωτιέται, μπορεί να νιώθει το κενό, αλλά συνηθίζει και μπορεί να αντέξει ένα ζόρικο ρυθμό για χρόνια. Συνέχεια…
Αρχείο
Θάθελα να πάω σε μια συναυλία. Με δυνατή μουσική, κόσμο, παλμό και ένταση. Να χαθώ μέσα σε μουσικές και δυνατά riffs και να μην έχω καμμία επαφή με τον πλανήτη. Όπως τότε που μελάνιασα το χέρι μου, χτυπώντας το στο ρυθμό του Woman from Tokyo και το ανακάλυψα μόνο όταν γύρισα σπίτι. Συνέχεια…
Σταμάτησα τα μεγάλα κείμενα λέει. Δεν τόχα προσέξει. Ίσως γιατί νιώθω διάφανη και δεν χρειάζονται πια. Ίσως “ξανάρθουν”. Τώρα δεν θέλω να μιλάω, προτιμώ να πετάω. Συνέχεια…
Σήμερα πέρασα από τη θλίψη και την απελπισία σε μεγάλη χαρά. Ανάμεσα, μια κρίση ημικρανίας. Είμαι μουδιασμένη και ελαφρά ζαλισμένη. Ξαφνικά όμως πολύ χαρούμενη. Ξέρω γιατί και μου αρέσει. Η επίσημη εξήγηση είναι παρενέργειες από τα δυνατά παυσίπονα. Την ανεπίσημη την κρατάω για μένα. Συνέχεια…
Κάτι παραπάνω από μένα ήξερε η Ρόζα Καμπάρκας που το έλεγε κι αν όχι αυτή, σίγουρα ο Gabriel Garcia Marquez. Και σε αυτή την περίπτωση ποιά είμαι εγώ που θα πάω κόντρα σε μια τέτοια αλήθεια; Συνέχεια…
Η σκέψη ταξιδεύει πιο γρήγορα από το φως. Τι κρίμα να μην μπορεί να με πάρει μαζί της. No more words today, μόνο μουσική. Συνέχεια…
Η ανοιξιάτικη έκδοση του Mandriva Linux κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες, με το όνομα Mandriva 2008 Spring. Είναι διαθέσιμη σε 3 διαφορετικές εκδόσεις: τις δωρεάν Free (η οποία περιέχει μόνο ελεύθερο λογισμικό) και One (η οποία περιέχει όλους τους drivers και τα συνηθισμένα plugins), καθώς και την εμπορική: Powerpack. Συνέχεια…
Είναι επίσημο πια. Με έχει πιάσει η άνοιξη. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε τίποτα και η διάθεση είναι χαζοχαρούμενη. Υπάρχουν άτομα που θα έλεγαν ότι έτσι είμαι πάντα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ξεκινάω ένα σωρό πράματα με ενθουσιασμό και τα αφήνω στη μέση. Τι ωραία. Συνέχεια…
Ξαφνικά δεν μου βγαίνει τίποτα. Είμαι όμως μέσα στην καλή χαρά. Περίεργο. Όσα πειράματα ή δοκιμές και να ξεκίνησα, κόλλησαν. Έχω βουτηχτεί ξανά μέσα σε νέες έννοιες και έρευνες και νιώθω σαν το Σκρούτζ μέσα στα δολλάρια. Μια ευτυχία. Αυτά βέβαια, όταν δεν είμαι εντελώς χαμένη σε μια υπέροχη αφηρημάδα. Μήπως είμαι άρρωστη γιατρέ μου; Συνέχεια…
Σήμερα νιώθω το χρόνο, την αίσθηση του καιρού, τα πράγματα που αλλάζουν, το βέλος που μόνο μπροστά πάει. Το νιώθω να σφυρίζει γύρω μου. Ξεκίνησα να γράφω. Για να το εξευμενίσω. Μερικές φορές το κοροϊδεύω, το ξεχνάω. Άλλες δεν είναι καθόλου έτσι. Όπως σήμερα. Δεν γίνεται να γράψω. Δεν θα ήμουν ειλικρινής. Έχω και γω τα όριά μου. Συνέχεια…
Το είδα και …είναι τόσο “εγώ”. Έστω μια από τις πολλές “εγώ”. Όλα τα υπόλοιπα θα τα κρατήσω για μένα σήμερα. Ώρες ώρες είμαι φοβερά εγωίστρια, τα καλύτερα κρατάω. Τις υπόλοιπες ώρες είμαι απίστευτα… και τα κρατάω όλα. Συνέχεια…
Μερικές φορές συμβαίνουν κάποια πράματα που μας κάνουν να νιώθουμε λες και ζούμε στη ζώνη του λυκόφωτος. Δεν έχω ιδιαίτερες υπεφυσικές ανησυχίες, ίσα ίσα, το αντίθετο. Το σύμπαν είναι χημεία, φυσική, μαθηματικά, πιθανότητες και χρόνος για μένα. Άντε και κάμποσο συναίσθημα σε ελάχιστες ποσότητες. Συνέχεια…
Έπρεπε να φύγω ξαφνικά το πρωί, μετά από ελάχιστες ώρες ύπνου. Η μέρα ήταν βροχερή, έκανε κρύο και ήταν σκοτεινά ακόμα. Τα πρώτα χιλιόμετρα μέσα στην πόλη, ήταν με μπερδεμένα συναισθήματα και νυσταγμένο μυαλό. Όσο ο δρόμος άνοιγε και ο λόγος του ταξιδιού παραμερίζονταν, τα χιλιόμετρα έφευγαν πιο γρήγορα και το πραγματικό ταξίδι άρχισε. Συνέχεια…
Ένα πρωινό ξύπνημα σαν τον παλιό “κακό” καιρό. Τότε που στους υπολογιστές μου έτρεχαν windows. Όποιος έχει έστω και ελάχιστη εμπειρία από υπολογιστές και ειδικά από windows, ξέρει τι εννοώ. Μιλάω για εκείνη τη στιγμή που ο συναγερμός του αντιβιωτικού, σε έλεγχο ρουτίνας, χτυπήσει συναγερμό. Συνέχεια…
Sober by Tool
κάηκε ups? 
νόμιζα δεν μασάνε από αυτά
)
Νέα Σχόλια