Posts Tagged “παιδιά”

Κάθε φορά που μια κρίση ημικρανίας φτάνει προς το τέλος της, δύο είναι οι κυρίαρχες επιθυμίες. Η μια είναι να κινηθώ όσο περισσότερο μπορώ. Η άλλη να βρεθώ μέσα σε νερό. Συνέχεια »

Έχω ένα πιτσιρίκι που θέλει να πιστέψει στον Άγιο Βασίλη αλλά δεν του βγαίνει και ένα που δεν πιστεύει και έχει ησυχάσει. Και τα δύο όμως πιστεύουν στα δώρα. Μεταξύ μας σε αυτά πιστεύω και γω. Συνέχεια »

Όταν ήμουν μικρή ζούσαμε επτά άτομα σε δυόμιση δωμάτια. Το ένα ήταν το “καλό” και δεν έπρεπε να μπαίνει κανείς μέσα. Το βράδυ κοιμόντουσαν εκεί οι θείοι μου. Ήταν το μέρος που έβαζε τους επισκέπτες η μάνα μου στις γιορτές. Συνέχεια »

Με φώναξε μόλις ο μικρός μου πιτσιρίκος για να μου δείξει κάτι ωραίο. Γενικά αυτό συμβαίνει κάμποσες φορές τη μέρα, μιας και στον κόσμο των παιδιών, τα ξεχωριστά και ωραία συμβαίνουν συχνά. Γι αυτό και τα ζηλεύω. Συνέχεια »

Το είχα εδώ και κάμποσο καιρό και ξεκουράζονταν στο σκληρό δίσκο. Μετά το μεσημεριανό φαγητό και ενώ όλοι αποσύρθηκαν για ξεκούραση, έβαλα να το δω. Κάποια στιγμή θα είμαι σε μόνιμη ξεκούραση, τώρα έχω ένα σωρό πράγματα να κάνω ειδικά όταν δεν έχω τι να κάνω, έτσι ξεκουράζομαι μόνο όταν είμαι στα όρια. Τα καλύτερα μου συμβαίνουν όταν η πόλη και οι άλλοι κοιμούνται.

Συνέχεια »

Δεν είχα παραμυθιαστεί σε καμμία φάση της ζωής μου ότι μπορεί να αλλάξω τον κόσμο. Ψέματα, πρέπει νάμουν κάπου 15-16 και την έπεφτα στον πατέρα μου. “Η γενιά μου θα φτιάξει μια καλύτερη κοινωνία”. “Μακάρι. Να σας δω. Λες εγώ να ήθελα να φτιάξω αυτή την κοινωνία;” Αυτό ήταν αρκετό για να με υποψιάσει. Συνέχεια »

- Μόλις απέκτησα το πρώτο μωρό ζέβρας. Το γέννησε η μαμά του κοντά στο νερόλακκο, αλλά έζησε μόνο δέκα δευτερόλεπτα.
- Γιατί;
-Το έφαγε το λιοντάρι. Συνέχεια »