Posts Tagged “Φωτογραφία”

Κάθε φορά που μια κρίση ημικρανίας φτάνει προς το τέλος της, δύο είναι οι κυρίαρχες επιθυμίες. Η μια είναι να κινηθώ όσο περισσότερο μπορώ. Η άλλη να βρεθώ μέσα σε νερό. Συνέχεια »

Και ξαφνικά με έπιασε η προκοπή. Ενώ σερνόμουν και σκεφτόμουν ότι το μυστικό στη ζωή είναι να μην κάνεις σήμερα, κάτι που μπορείς να κάνεις αύριο, κάτι άστραψε. Κάτι σα φλασάκι… Χμ ναι. Συνέχεια »

…Όχι ο Hank, από το άλλο, το κανονικό. Είδα την παρακάτω φωτογραφία σε μια συλλογή του Smashing magazine και ένιωσα να μου λείπει πολύ αυτή η ατμόσφαιρα. Συνέχεια »

Μια άλλη άποψη για τον τρόπο λειτουργίας του υπολογιστή. Συνέχεια »

Η ώρα είναι 4 τα ξημερώματα και μόλις τελείωσα την αναβάθμιση σε Wordpress 2.5.1. Τις ημέρες που ανέβασα το blog στην νέα του διεύθυνση, μόλις είχε κυκλοφορήσει η RC 1. Μετά από εξαντλητικές …2ωρες δοκιμές σε τοπικό server, αποφάσισα να στήσω το blog στην RC. Γνωστή beta-τζού, η επιλογή της RC ήταν σα να χρησιμοποιούσα σταθερή έκδοση. Συνέχεια »

Νόμιζα ότι μπορώ να ξεφύγω από οτιδήποτε. Μπορούσα να “μπω” σε οποιαδήποτε κατάσταση χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, γνωρίζοντας από πριν ότι μπορώ να ξεφύγω, οποιαδήποτε στιγμή. Έστω και δύσκολα. Έστω με πόνο ή κόπο. Συνέχεια »

…καταλαβαίνω την έκπληξή σου. Εκεί που δεν ήξερες καν ότι υπάρχεις, ανακάλυψες ότι είσαι και αγαπημένο. Έτσι είναι η ζωή “καλό μου”. Γεμάτη εκπλήξεις. Ευχάριστες και δυσάρεστες. Ήρθε και για σένα η ώρα να τις δεις όλες μαζεμένες. Δεν ξέρω αν θα τα ξαναπούμε και γι αυτό είπα να σου δώσω μια γερή δόση. Αν είσαι έτσι όπως νομίζω, θα σ’ αρέσει, αν όχι, μπορείς να την κάνεις διακριτικά. Δεν θάχεις την αποκλειστικότητα σε αυτό αλλά δεν θάχεις ούτε εμένα. Συνέχεια »

Παλιότερα έβλεπα όνειρα ότι πετάω. Λέω ότι ήταν όνειρα γιατί δεν μπορεί να ήταν πραγματικότητα. Δεν τα ένιωθα όμως για όνειρα. Η αίσθηση ήταν εντελώς πραγματική και δεν θυμάμαι να ξυπνούσα μετά. Με ψυχολογίες και μεταφυσικά δεν έχω ασχοληθεί, ούτε σκοπεύω να αρχίσω τώρα, έτσι κράτησα μέσα μου την αίσθηση και έπαψα να αναρωτιέμαι. Ότι νιώθω σαν αληθινό, είναι αληθινό. Έχει κανείς αντίρρηση; Συνέχεια »

Αν μπορούσα να διαλέξω θα ήμουν χιλιόμετρα από δω. Ήχοι, μουσικές, κόσμος, χρώματα, μυρωδιές, ατμόσφαιρα γλεντιού. Αν μπορούσα να διαλέξω θα προτιμούσα ακόμα και ένα λευκό δωμάτιο. Δεν μπορώ όμως. Μια λύση θα ήταν να ήμουν σχεδόν μεθυσμένη. Δεν είμαι όμως. Είμαι αναγκασμένη να περπατάω ανάμεσα σε κόσμο που νιώθω να με ακουμπάει, να με σπρώχνει και ταυτόχρονα να είναι ένα σύμπαν μακριά ή μήπως είμαι εγώ ένα σύμπαν μακριά; Συνέχεια »

Δε μιλάω για τη Halle Berry, μιλάω για το “χάλι μαύρο”. Όχι ότι δεν το έβλεπα τις άλλες φορές. Σε κάθε βόλτα ήταν εκεί, απλά δεν έβγαινα για να δω, μόνο για να περπατήσω. Αν μου γεννιόταν η διάθεση για εικόνες, δεν είχα παρά να έχω στραμμένο το κεφάλι μου μόνιμα προς τη θάλασσα. Τουλάχιστον έχει γαλάζιο χρώμα και μακρινό ορίζοντα. Απαγορεύονται οι στροφές του κεφαλιού προς οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση. Συνέχεια »

Ξεκίνησα να μαθαίνω για τα αστέρια, πριν πάω σχολείο, από τον πατέρα μου. Από τα πρώτα πράματα που έμαθα ήταν το πόσο μεγάλα είναι και πόσο μακριά. Σύντομα γεννήθηκε μέσα μου η επιθυμία να ταξιδέψω σ’ αυτά. Μεγαλώνοντας έμαθα ότι αυτό δεν γίνεται, έτσι οι προορισμοί έγιναν πιο κοντινοί. Πολύ κοντινοί. Τα μόνα μακρινά ταξίδια που έχω κάνει, είναι με το μυαλό μου. Κι από αυτά τα περισσότερα, δεν ήταν καν προς τα “έξω”. Συνέχεια »

Το χιόνι που περιμέναμε τόσο καιρό, ήρθε. Εδώ στα μέρη μου, κοντά στη θάλασσα, είναι δύσκολο να δούμε “άσπρη μέρα”. Σπάνιο φαινόμενο και κρατάει λίγο, γι αυτό και οι στιγμές που χιονίζει είναι ιδιαίτερες. Στιγμές που ηρεμεί η ψυχή καθώς το βλέμμα παρακολουθεί τις νιφάδες που χορεύουν. Συνέχεια »