Posts Tagged “ότι θυμάμαι χαίρομαι”

Τώρα αυτό ξεκίνησε σαν ένα από κείνα τα θεματάκια τα επετειακά. Να είμαστε καλά, να περνάμε καλά, να ευτυχήσουμε, να κονομήσουμε και δε συμμαζεύεται. Ίσως και να καταλήξει σαν τέτοιο. Έτσι κι αλλιώς κάθε φορά που αρχίζω να γράφω, δεν ξέρω ούτε τι θέλω να πω, ούτε που θα καταλήξω, ούτε αν θα καταλήξω. Συνέχεια »

…ξανά που γίνονται απολογισμοί, ισολογισμοί και συχνά παραλογισμοί. Αποφεύγω να σκέφτομαι τι πέρασε, όπως αποφεύγω να κάνω σχέδια για ότι θάρθει. Δε μιλάω για τα οργανωτικά και απαραίτητα να κυλάει η ζωή αλλά για τα ιδιαίτερα. Αυτά που δίνουν νόημα. Συνέχεια »

Σε ένα πλανήτη μακριά από δω υπήρχε ένα διαμαντένιο βουνό ένα εκατομμύριο μέτρα ψηλό. Και όλοι ξέρουμε πόσο σκληρό είναι το διαμάντι. Συνέχεια »

Υπάρχουν μερικά ερωτήματα που αντέχουν στο χρόνο, κάποια άλλα που μας απασχολούν κατά καιρούς και κάμποσα που μας βασανίζουν σε προσωπικό επίπεδο. Μέσα σε όλα, υπάρχει και ένα διπλό ερώτημα που με κατατρώει από χθες. Συνέχεια »

Ξύπνησα στις 4 τα ξημερώματα με όλα τα συμπτώματα της ημικρανίας και τα πρώτα decibel του πόνου να χτυπάνε στο κεφάλι μου. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει περιθώριο για δισταγμούς. Θέλουμε το χάπι μας και το θέλουμε τώρα.  Συνέχεια »

Και ξαφνικά, εκεί που νόμιζα ότι είχα κλείσει με αυτό το κεφάλαιο, ότι τα είχα βρει και μου έφταναν τα ταξίδια του μυαλού, ένιωσα ξανά την ανάγκη για το δρόμο. Την ανάγκη για αληθινά ταξίδια. Συνέχεια »

Ένα ζευγάρι κοτσύφια παίζουν στα κλαδιά του πεύκου απέναντί μου. Αλλάζουν συνεχώς θέσεις, ανεβαίνουν, κατεβαίνουν και γω χωρίς να κάνω απότομες κινήσεις, τα παρακολουθώ. Μόλις τώρα, το ένα από αυτά πετώντας να αλλάξει κλαδί, έριξε κάτω ένα κουκουνάρι και τρόμαξε. Χαμογέλασα. Να θυμηθώ να το μαζέψω μετά. Συνέχεια »

Η αντικοινωνικότητά μου μεγαλώνει. Άρχισα να γίνομαι επικίνδυνη για τους γύρω μου και γι αυτό με απομονώνω όλο και πιο πολύ. Οι ανοχές μου μηδενίστηκαν. Συνέχεια »

Η παραλία είναι ατελείωτη. Ακόμα και έτσι όμως, τα Σαββατοκύριακα είναι γεμάτη κόσμο. Ευτυχώς υπάρχουν οι καθημερινές. Ειδικά αργά το απόγευμα. Σχεδόν ιδιωτική. Συνέχεια »

Πέρασα πριν λίγο από δω και χάθηκα στις μουσικές. Το ένα έφερε το άλλο, σκέψεις, τραγούδια, ταξίδια, μνήμες, όνειρα και έφτασα στο δρόμο για το Timbuktu.

Συνέχεια »

Η καλή διάθεση και το να απολαμβάνεις τη στιγμή, είναι κατάστασεις του μυαλού. Ικανότητα και όχι πραγματικότητα. Συνέχεια »

Τέλος εποχής. Ακριβώς πάνω στην ώρα γιατί άρχισαν οι ζέστες. Ναι έχω ακούσει πως αποσύρουν αρχαία κλιματιστικά. Έχει και έκπτωση. Με το κόστος της εγκατάστασης ανεβαίνει πιο πάνω και από την τιμή προ έκπτωσης. Αθάνατε Έλληνα. Συνέχεια »