Posts Tagged “mp3”

Ήταν μια απαίσια μέρα αλλά είναι μια φανταστική βραδιά. Ησυχία, δέντρα, δροσιά και ένα υπέροχο φεγγάρι. Η μελωδία έρχονταν συχνά στο μυαλό μου αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ με τίποτα τον τίτλο. Χρόνια τώρα. Και ξαφνικά σήμερα το απόγευμα θυμήθηκα τίτλο, καλλιτέχνη και το βρήκα. Sailing for Greece… Συνέχεια »

Έρχεται λέει ο ίδιος ο κύριος MSI και μου λέει: “Φτιάξαμε αυτό το καταπληκτικό netbook, αλλά βιαστήκαμε να το βγάλουμε στην αγορά και για λειτουργικό του βάλαμε κάτι πρόχειρο. Το μηχάνημα είναι σούπερ, αλλά μεταξύ μας, αυτό δεν είναι λειτουργικό. Η μισή και παραπάνω από την επεξεργασική του ισχύ πάει μόνο για προστασίες. Αν βρεις λειτουργικό ασφαλές, γρήγορο και όμορφο, είναι δικό σου”. Αχ, σας ευχαριστώ πολύ κύριε MSI μου, πιο εύκολο δεν μπορούσατε να το κάνετε. Συνέχεια »

Μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες και ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα. Απόψε τα θυμήθηκα μαζί. Ξημερώνει και ακόμα να έρθει η πραγματική βροχή να τα μαζέψει όλα. Όλους. Όλα. Συνέχεια »

Είναι σαν αυτό που συμβαίνει κάποιες φορές όταν σε ενδιαφέρει κάποιο άτομο πολύ. Έτσι βρίσκεσαι να μαθαίνεις από σπόντα πχ. για μηχανές γιατί το “αντικείμενο του πόθου” σκαλίζει όλη μέρα τη μηχανή του ή ανακαλύπτεις ότι ξέρεις απ’ έξω τους στίχους του τελευταίου hitακίου, γιατί η καλή σου είναι top ten maniac. Τουλάχιστον κάπως έτσι γίνονταν παλιότερα. Συνέχεια »

Δεν είμαι gamer. Για να είμαι εντελώς ειλικρινής, όσες φορές και να προσπάθησα να παίξω κάποιο παιχνίδι δεν τα κατάφερα. Ο συντονισμός μου έχει τη χάρη του καβουριού και η ταχύτητα των αντανακλαστικών μου συναγωνίζεται αυτή της χελώνας. Συνέχεια »

Είναι από αυτά τα τραγούδια που δεν τα προσέχεις. Κάτω από άλλες συνθήκες ίσως να μην γνώριζα ποτέ την ύπαρξή του. Ήταν όμως οι συνθήκες κατάλληλες και προέκυψε να το μάθω, να το αγαπήσω και να με ακολουθήσει πολύ καιρό, μέχρι τώρα. Συνέχεια »

- Μόλις απέκτησα το πρώτο μωρό ζέβρας. Το γέννησε η μαμά του κοντά στο νερόλακκο, αλλά έζησε μόνο δέκα δευτερόλεπτα.
- Γιατί;
-Το έφαγε το λιοντάρι. Συνέχεια »

Ήταν μια από τις σπάνιες φορές που δεν άκουσα μουσική όλη μέρα. Πριν λίγο πάτησα το “Play” για πρώτη φορά σήμερα. Με τις πρώτες νότες και χωρίς να σκεφτώ τίποτα άλλο, χωρίς να θέλω να γράψω για τίποτα άλλο, ήρθα να το “αφήσω” εδώ. Συνέχεια »

Οποιαδήποτε άλλη φορά θα χρησιμοποιούσα τα λόγια να εξηγήσω. Περισσότερο να πω για να “αρχειοθετήσω” τα πράματα και τις καταστάσεις στο μυαλό μου. Όχι αυτή τη φορά. Όχι όπως συνήθως. Όλες οι “μάχες” στη ζωή μου ήταν στα ίσια. Πρώτη φορά δεν μπορώ να πολεμήσω. Συνέχεια »

Έχω τις μαύρες μου. Ξέρω γιατί, ξέρω ότι θα περάσει, ξέρω ότι είναι όλα χωρίς σημασία και περαστικά. Το κυριότερο, ξέρω ότι μετά όλα αυτά θα φαντάζουν γελοία σχεδόν. Ε και;  Δηλαδή τι; Πρέπει να πάω fast forward τη ζωή μου κάπου που θα ισχύουν όλα τα “σωστά” και “λογικά”; Δε νομίζω ότι θα μπορέσω ή μάλλον όπως μου βγαίνει… Δε σφάξανε babe. Συνέχεια »

Γύρισα. Αρχικά δεν ήταν σχεδιασμένο ούτε καν να φύγω, αλλά έγινε. Το Σάββατο το πρωί και ενώ ετοιμαζόμουν ψυχολογικά να φτιάξω καφέ και να ξεκινήσω ένα τριήμερο χωρίς τίποτα στο πρόγραμμα, έπεσε η ιδέα. Σε λιγότερο από μια ώρα είμασταν στην εθνική. Με καρναβαλισμούς και εορταστικές εκδηλώσεις κατά παραγγελία δεν ενθουσιάζομαι, αλλά είμαι μέσα για αργίες και εκτός προγράμματος ιδέες. Συνέχεια »

Δεκάξι χρόνια. Δεν είναι και λίγα. Ούτε άσχημα ήταν. Ειδικά με το χαρακτήρα που έχω. Αλλά το λέει ο “άγραφος νόμος” της γυναικείας μοχθηρίας. “Στις χειρότερες τυχαίνουν τα καλύτερα”. Τώρα γιατί εμένα αυτό το “στις χειρότερες” ήταν σα να έλεγε “στις ξεχωριστές” και ήθελα να μπω οπωσδήποτε στην κατηγορία, είναι άλλο θέμα. Συνέχεια »