Οι φίλοι μου και οι γνωστοί της νέας γενιάς, εγώ είμαι η παλιά, με κατηγορούν ότι μουσικά έχω κολλήσει κάτι δεκαετίες πίσω. Το ξέρω αλλά την καταβρίσκω εκεί, γιατί να πάω αλλού; Continue reading
Σήμερα γίνεται δώδεκα χρονών. Μου ανακοίνωσε πως επίσημα πια μπήκε στην εφηβεία. Του ανακοίνωσα ότι επίσημα πια πρέπει να αρχίσουμε να “πλακωνόμαστε”. Continue reading
Είναι κάποιες στιγμές που θέλουμε κάτι πολύ. Μας έρχεται ξαφνικά και συνήθως μοιάζει χωρίς αιτία. Κάτι μικρό και ασήμαντο τις περισσότερες φορές. Continue reading
…I’m going to cut you into little pieces. (Pink Floyd) Continue reading
Και ξαφνικά με έπιασε η προκοπή. Ενώ σερνόμουν και σκεφτόμουν ότι το μυστικό στη ζωή είναι να μην κάνεις σήμερα, κάτι που μπορείς να κάνεις αύριο, κάτι άστραψε. Κάτι σα φλασάκι… Χμ ναι. Continue reading
Περνάω μια φάση. Εκείνη τη φάση που η βαρεμάρα αποδίδεται σε φάση. Λογικά θα έπρεπε να είχα πάθει μια κρίση, μια κατάθλιψη λόγω των γιορτών που έρχονται, αλλά τίποτα. Απογοητευτικό. Ούτε στη ψυχασθένεια δεν μπορείς να στηριχτείς πια. Continue reading
Δυνατά, με υπόκρουση τις σειρήνες τις πυροσβεστικής, από τη μάχη του Los Angeles και χωρίς άλλα λόγια. Continue reading
Μέσα από τα φωτογραφικά αρχεία του LIFE magazine, που φιλοξενεί το Google, μερικές συνηθισμένες οικογενειακές φωτογραφίες. Σπίτια με έπιπλα μιας άλλης εποχής και άτομα με ντύσιμο που κάποιοι από μας έχουν δει μόνο σε ταινίες. Περίεργο, αλλά και ο Frank Zappa είχε μαμά. Continue reading
No matter what you do in music, eventually you come back to the blues… Continue reading
Το θέμα είναι ακατάλληλο για άτομα που θεωρούν επανάσταση κάτι κοριτσάκια που αγανακτούν μπροστά στην κάμερα με την οπισθοδρομική παιδεία και το δηλώνουν αλλάζοντας θέσεις, ώστε να κάνουν τη δική τους “οπίσθια” άποψη φανερή. Έστω και σαν “concept”. Continue reading
Κατά τα άλλα.. 
